حفاری شمال در سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۴ با جهش ۱۱۳ درصدی درآمد و رشد سنگین سود تسعیر ارز روبهرو شد، اما افزایش شدید بهای تمامشده، هزینههای مالیاتی و زیانهای تسعیر دارایی و بدهیها باعث شد سود خالص شرکت تنها ۸ درصد رشد کند.
حفاری شمال در سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۴ یکی از متناقضترین صورتهای مالی خود را به ثبت رساند؛ صورتی که در ظاهر از رشد چشمگیر درآمد و جهش سودهای غیرعملیاتی حکایت دارد، اما در لایههای زیرین آن، هزینهها و زیانهای سنگین، بخش قابلتوجهی از این دستاوردها را خنثی کردهاند.
بر اساس گزارش منتشرشده، درآمد عملیاتی شرکت از ۷.۷۹۲ همت به ۱۶.۵۷۲ همت رسید و رشدی ۱۱۳ درصدی را ثبت کرد. همچنین سود ناخالص با افزایشی انفجاری به ۴ همت رسید و سود تسعیر ارز نیز با رشد ۸۳ درصدی به ۱۴.۷۹۰ همت بالغ شد؛ عددی که در نگاه اول میتوانست نشانهای از بهبود جدی در عملکرد شرکت باشد. اما واقعیت صورت مالی حفاری شمال در همینجا متوقف نمیشود.
در سمت مقابل، زیان ناشی از تسعیر داراییها و بدهیها با جهشی ۲۶۴ درصدی به ۱۲ همت رسید؛ رقمی که عملاً بخش بزرگی از منافع ارزی شرکت را بلعید. همزمان بهای تمامشده ۸۵ درصد افزایش یافت و هزینه سربار نیز ۵۸ درصد بالا رفت؛ دو متغیری که نشان میدهد رشد درآمد، الزاماً به معنای بهبود بهرهوری یا کنترل هزینه نیست. افزایش ۸۰ درصدی هزینه مالیات نیز فشار بیشتری بر سودآوری وارد کرد.
در کنار این عوامل، ۴۶۲ میلیارد تومان تسهیلات پرداختی سررسید و ۲۳۴ میلیارد تومان تسهیلات جدید دریافت شد؛ نشانهای از تداوم فشارهای مالی و نیاز شرکت به مدیریت نقدینگی. در چنین شرایطی، سود خالص نهایی شرکت تنها به ۴.۵ همت رسید؛ یعنی رشدی ۸ درصدی، رقمی که در مقایسه با جهش درآمد و سود تسعیر ارز، بسیار کمرمق به نظر میرسد.
جمعبندی این صورت مالی روشن است: حفاری شمال توانسته فروش و برخی اقلام سودی را بالا ببرد، اما ساختار هزینهای و زیانهای تسعیر، اجازه ندادهاند این رشد به سود خالص پایدار و متناسب تبدیل شود. به بیان دیگر، شرکت درآمد را دو برابر کرده، اما نتوانسته از این رشد بهصورت مؤثر در پایین خط صورت سود و زیان بهرهبرداری کند؛ موضوعی که میتواند نشانهای از ضعف در کنترل هزینهها، اثرپذیری شدید از نوسانات ارزی و شکنندگی در مدل سودسازی باشد.
