به گزارش سپهدار انصارینیک مدیرعامل پتروشیمی بندر امام از فضای پرتنش مدیریتی که میان هلدینگ خلیج فارس و وزارت نفت شکل گرفته، سوءاستفاده میکند. او پروژهای را کلید زده که در هیچکدام از فهرستهای اولویت مدیرعامل هلدینگ خلیج فارس نیست، آن هم درست در بدترین زمان ممکن، وقتی هنوز آواربرداری واحدهای آسیبدیدهی جنگ تمام نشده است.
اما ماجرا چیست؟
قرارداد احداث واحد کلرآلکالی بندر امام، بیش از ۱۲ سال در پیچوخم تعلل و مناقشه مانده بود. بعد از چند دور مناقصهی پرحاشیه، حالا ناگهان ابلاغ شده است.
اما چرا این پروژه اولویت نیست؟ چون بندر امام در جنگ آسیب دیده، واحد یوتیلیتیاش هنوز در مرحلهی آواربرداریست و از همه مهمتر چون بندر امام زنجیرهای دارد که با آسیب به آن، کل زنجیره آسیب میبیند.
پرسش اصلی که اکنون مطرح است این است مدیرعامل هلدینگ خلیج فارس همین پروژه را پیش از جنگ هم متوقف کرده بود، و حالا هم با صراحت بیان کرده به خاطر کمیتههای بازسازی باید برخی پروژهها متوقف یا با تاخیر پیش بروند. پس اصرار انصارینیک روی این پروژه چه منفعتی برایش دارد؟ نهادهای نظارتی باید ورود کرده و ماجرای واقعی این پافشاری را ببینند.
شرکتی که هنوز ویرانههای جنگ را جمع نکرده، با چه منطقی بهجای بازسازی و احیای ظرفیتهای آسیبدیده، سراغ پروژهای میرود که اساسا در اولویت نیست؟ آن هم در شرایطی که به دلیل خسارتهای سنگین جنگ به فجر، مبین، دماوند، کارون و خود پتروشیمی بندر امام، نیاز فوری و حیاتی به منابع مالی برای سرپا نگهداشتن تولید وجود دارد.
